|
Uwarunkowania prawne z zakresu ochrony przyrody.
Planowanie inwestycji mogących znalezć się
w konflikcie ze środowiskiem przyrodniczym powinno brać pod uwagę
argumenty zawarte w prawie odnoszącym się do potrzeb ochrony przyrody.
W Polsce przepisami powszechnie obowiązującymi o szczególnym znaczeniu
są:
- Ustawa Zasadnicza,
- Ustawa o ochronie przyrody,
- Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz przepisy wykonawcze
do nich,
Rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska,
Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.07.1998r. w sprawie
określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska
albo mogących pogorszyć stan środowiska nie zalicza elektrowni
wiatrowych do takiego rodzaju inwestycji. Jednak w przypadku zmian
w istniejących już planach zagospodarowania przestrzennego należy
wykonać odpowiednie prognozy wpływu inwestycji na środowisko.
Jednym z elementów tych opracowań powinna być waloryzacja faunistyczna
terenu inwestycji i jego sąsiedztwa.
Wartość przyrodniczą obszaru proponowanego
pod inwestycje należy odnieść do opracowań ekologicznych:
- waloryzacji faunistycznych,
- Czerwonych List (Europejskiej i Polskiej),
- programów ostoi przyrody, w tym ostoi ptaków,
- programów ESOCh, ECONET, oraz do
- ustaleń i postanowień zawartych w polskich i międzynarodowych
dokumentach: dokumentacjach chronionych obiektów przyrodniczych,
konwencji międzynarodowych, dyrektyw Unii Europejskiej.
Polskie prawo chroniące przyrodę.
Planowanie lokalizacji inwestycji powinno
odnosić się do uwarunkowań ochrony zasobów przyrody ożywionej
wynikających z ustaw i innych przepisów prawnych:
- z 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu
środowiska (tekst jednolity Dz. U. z 1994 r. Nr 49, póz. 196,
z póz. zm.)
- z 16 pazdziernika 1991 r. o ochronie przyrody
(Dz, U. nr 114, póz. 492, z póz. zm.).
- Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych
i Leśnictwa z dnia 6 stycznia 1995 r. w sprawie ochrony gatunkowej
zwierząt (Dz. U. Nr 13, póz. 61).
- Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych
i Leśnictwa z dnia 6 kwietnia 1995 r. w sprawie ochrony gatunkowej
roślin (Dz. U. Nr 41, póz. 214),
Ustawa o ochronie i kształtowaniu środowiska
nakazuje ochronę świata roślinnego i zwierzęcego, co ma polegać
na racjonalnym korzystaniu z ich zasobów, ich odtwarzaniu w sposób
umożliwiający utrzymanie równowagi niezbędnej do zachowania gatunków
ginących, ochronę przed nadmierną eksploatacją populacji i cennych
ekosystemów. Ochronę tego świata zapewnia się w szczególności
w studiach zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych
planach zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie obowiązuje
:
- zakaz budowy lub rozbudowy obiektów wpływających
szkodliwie na środowisko, na obszarach które wymagają szczególnej
ochrony,
- zakaz wznoszenia w pobliżu wszelkich zbiorników
wodnych, rzek i kanałów obiektów budowlanych uniemożliwiających
do nich dostęp albo utrudniających lub uniemożliwiających zwierzętom
dziko żyjącym dostęp do wód,
- zachowania walorów krajobrazowych środowiska
w związku z budową lub przebudową napowietrznych i podziemnych
linii kablowych oraz linii komunikacyjnych i innych urządzeń liniowych
Z ustawy o ochronie przyrody wynikają szczegółowe
uwarunkowania dotyczące ochrony ustanowionych form ochrony przyrody
oraz gatunków roślin i zwierząt. W myśl wydanych na podstawie
tej ustawy rozporządzeń w stosunku do gatunków objętych ochroną
gatunkową obowiązuje zakaz ich niszczenia, zabijania, okaleczania,
a także niszczenia i usuwania krzewów i drzew, skarp, urwisk,
śródpolnych i śródleśnych "oczek wodnych", bagien, torfowisk oraz
wydm, które są miejscami rozrodu i regularnego przebywania gatunków
chronionych. Ponadto jeśli zmiany środowiska wywołane działalnością
człowieka spowodują zagrożenie gatunków chronionych wojewoda jest
obowiązany podjąć stosowne działania w celu zapewnienia trwałego
zachowania danego gatunku, miejsc jego rozrodu i regularnego przebywania,
bądz zapobieżenia szkodom lub ich ograniczania.
|
