Zakupy energii zielonej: uciążliwy obowiązek - Kary dla Zakładów Energetycznych

Menu:

Archiwum...

Czerwiec 2006

Archiwa z lat 2001 - 2003

Zapisz się...

Adresy będa wykorzystane tylko przez serwis "Elektrownie-wiatrowe" i nie będą udostępniane do innych celów.

Zakupy energii "zielonej": Uciążliwy obowiązek

Serwis Internetowy www.CIRE.pl

Urząd Regulacji Energetyki wymierzył na Zakład Energetyczny Płock karę pieniężną w kwocie 250tys zł za niewywiązanie się z obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych. Spółka twierdzi, że z obowiązku zakupu się wywiązała i dochodzi swoich racji przed Sądem Okręgowym w Warszawie. Natomiast niezależni eksperci podkreślają, że Prezes URE w decyzjach dot. wywiązywania się z obowiązku zakupu energii "zielonej" nadinterpretowuje prawo.

ZE Płock w 2002 r. dokonał zakupu energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych w ilości 47019 MWh, z czego 8452 MWh pochodziły ze źródeł bezpośrednio przyłączonych do sieci ZE Płock, a 38567 MWh z Elektrowni Wodnej we Włocławku. Łącznie udział energii "zielonej" w wykonanej, całkowitej rocznej, sprzedaży energii elektrycznej wyniósł 2,56 proc. Tym samym zdaniem prawników ZE Płock obowiązek został wykonany. Zastrzeżenie URE budzi fakt, że energia wytworzona przez Elektrownię Wodną we Włocławku nie została bezpośrednio zakupiona przez ZE Płock od wytwórcy. Energię te kupiono bowiem przy pomocy pośrednika, którym była spółka obrotu energią elektryczną ELNORD z Gdańska, której ZE Płock jest współwłaścicielem. ELNORD zakupił energię "zieloną" we własnym imieniu, ale na rzecz ZE Płock.

URE nakazuje kupować energię "zieloną" bezpośrednio od źródła jej wytwarzania

URE uznało, że ZE Płock naruszył prawo, a konkretnie rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. (par. 1 ust. 1 i par. 2 pkt lit. b). Jako materialną podstawę prawną URE wskazało art. 56 ust 1 pkt 1a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. Prezes URE uzasadniał, że tylko energia "zielona" zakupiona bezpośrednio ze źródła wytwórczego może być zaliczona do ilości energii wymaganej przez rozporządzenie. - Gdyby przyjąć pogląd reprezentowany przez ZE Płock, to tym samym każdy zakup energii "zielonej" od przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem energią, byłby zakwalifikowany jako realizacja tego obowiązku, co sprowadziłoby intencję ustawodawcy do absurdu - napisał Leszek Juchniewicz, prezes URE w piśmie do ZE Płock. Zdaniem prezesa URE sytuacja taka wpływałaby przede wszystkim na rozwój przedsiębiorstw obrotu nie zaś na rozwój wytwórców energii elektrycznej produkowanej w źródłach niekonwencjonalnych i odnawialnych. - Należy zatem stwierdzić, że spełnienie obowiązku zakupu energii ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych polega na zakupie energii bezpośrednio w tych źródłach i powołany przepis nie pozostawia w tym zakresie wątpliwości - twierdził Juchniewicz. Zdaniem URE gdy przedsiębiorstwo obrotu nie jest bezpośrednio przyłączone do źródła niekonwencjonalnego lub odnawialnego, energia zakupiona bezpośrednio w tych źródłach winna być mu przesłana przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej na podstawie zawartej przez strony o świadczenie usług przesyłowych. URE nie zgodziło się ze stanowiskiem ZE Płock, że nie jest istotne, od kogo kupowana jest energia pochodząca ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych przyłączonych do wspólnej sieci. - Celem rozporządzenia było zapewnienie zbycia jak największej ilości energii "zielonej", co miało gwarantować obowiązek nabywania tej energii bezpośrednio od przedsiębiorstw energetycznych, które je wytwarzają - interpretował prezes Juchniewicz. W swojej decyzji prezes URE powołał się jeszcze na podobną interpretację przepisów rozporządzenia przedstawione przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w wyroku z 24 listopada 2003 r. (syg. Akt XVII Ame 9/03. Jednocześnie wymierzając karę, prezes URE nakazał ZE Płock wpłacić kwotę kary na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego niezwłocznie po upływie terminu od wniesienia odwołania, nie podając żadnej podstawy prawnej.

ZE Płock ripostuje - URE błędnie interpretuje prawo

Prawnicy ZE Płock nie zgadzają się z interpretacją prawa przedstawioną przez URE. Stwierdzają, że par. 1 ust. 1 rozporządzenia z 15 grudnia 2000 r. nie posługuje się zwrotem bezpośrednio ze źródła, nie ma też tego zwrotu w obecnie obowiązującym rozporządzeniu z 30 maja 2003 r. Zdaniem prawników ZE Płock sugeruje to, że zakup energii "zielonej" w 2002 r. mógł nastąpić za pomocą pośrednika. ZE Płock zarzuca też URE, że ten przy rozstrzyganiu nie wziął pod uwagę informacji, które posiadał nt. zakupu tej energii od spółki ELNORD. - Prezes URE miał zatem pełną możliwość porównania ilości energii pochodzącej z Elektrowni we Włocławku, zakupionej od pośrednika i odsprzedanej innym przedsiębiorstwom obrotu, w tym ZE Płock. Dodatkowym źródłem informacji dla Prezesa URE o pochodzeniu energii zakupionej przez ZE Płock były też przesyłane mu wiadomości przez PSE - comiesięczne Plany Koordynacji Miesięcznej (PKM), zawierające dane o umowach zgłoszonych operatorowi systemu przesyłowego do realizacji. W roku 2002 r. w każdym miesiącu była informacja o kontrakcie dotyczącym energii zakupionej przez ZE Płock od Elektrowni we Włocławku - uzasadniali prawnicy spółki. Całkowicie niezrozumiałym dla kierownictwa ZE Płock jest też wywód Prezesa URE dotyczący rzekomej wielokrotności obrotu energią "zieloną. - W sprawie niniejszej sytuacja taka nie ma miejsca albowiem nasza spółka nabyła tę energię od Elektrowni Wodnej we Włocławku za pośrednictwem spółki ELNORD (działającej w swoim imieniu ale na rzecz ZE Płock) i nie odsprzedawała tej energii innym przedsiębiorstwom zajmującym się obrotem energią, tylko odbiorcom końcowym na ich potrzeby własne - powiedział Piotr Siennicki, prezes ZE Płock. Nie tylko sprawa zakładu w Płocku budzi wątpliwości środowiska energetyków co do słuszności decyzji Prezesa URE w kwestii wypełniania obowiązku zakupu energii "zielonej". Okazuje się, że w tożsamych co do zasady stanach faktycznych (odróżniała je jedynie ilość energii zakupiona bezpośrednio od źródła wytwórczego, z reguły źródła przyłączonego do sieci przedsiębiorstwa energetycznego) prezes URE podejmował krańcowo odmienne decyzje. Jednym spółkom wymierzał karę, a u innych odstępował od jej wymierzenia (sprawozdanie z działalności URE w 2002 r. - Biuletyn URE nr 3 z 2003 r., str. 58).

Krzysztof Kochanowski

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Komentarze ekspertów:

Zbigniew Kamieński, wicedyrektor Departamentu Bezpieczeństwa Energetycznego Ministerstwa Gospodarki i Pracy

Pragnę jednoznacznie stwierdzić, że przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz zakresu tego obowiązku oraz aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 maja 2003r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz energii elektrycznej wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła nie stawiały i nie stawiają wymogu, że zakup energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii musi być dokonywany bezpośrednio u wytwórcy tej energii. Trudno bowiem przyjąć, że używane w wyżej wymienionych aktach prawnych sformułowania "zakup energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych" lub "zakup energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii" określają miejsce gdzie energia elektryczna ma być kupowana. Sformułowania te wyraźnie wskazują na pochodzenie energii, która podlega obowiązkowi zakupu tj. że cechą tej energii jest, że została wytworzona w odnawialnych źródłach energii. Dodatkowo brak ograniczeń w wielokrotnym obrocie tą energią potwierdza § 8 rozporządzenia Ministra GPiPS z 30 maja 2003r., który określa koszty uzasadnione zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii ponoszone w związku z jego realizacją. Przepis ten wyraźnie specyfikuje te koszty zarówno jako wynikające z zakupu bezpośrednio u wytwarzającego energię jak i związane z zakupem pośrednim na giełdzie towarowej lub na uznanym za konkurencyjny pozagiełdowym, ogólnodostępnym rynku energii elektrycznej.

Jest faktem, że rozporządzenie Ministra Gospodarki z 15 grudnia 2000r. miało istotny mankament polegający na braku zabezpieczenia przed wielokrotnym wykorzystaniem tej samej energii elektrycznej do zaliczenia obowiązku zakupu przez szereg przedsiębiorstw energetycznych. Mankament ten został w pełni usunięty w rozporządzeniu z dnia 30 maja 2003r., które określa, że do zaliczenia jako wypełnienie obowiązku uznaje się wyłącznie energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii sprzedaną odbiorcom końcowym.

Trzeba przyznać, że stosowana przez Prezesa URE, nie mająca oparcia prawnego, praktyka zaliczania jako wypełnienie obowiązku zakupu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii - zakupu wyłącznie bezpośrednio u wytwórcy tej energii skutecznie eliminowała wykorzystywanie luki prawnej w rozporządzeniu z 15 grudnia 2000r. Ale jest to klasyczne wylewanie dziecka z kąpielą. Z jednej strony eliminuje patologię z drugiej zaś hamuje rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii poprzez karanie także tych, którzy podjęli działania w dobrej wierze i zgodnie z prawem wypełnili obowiązek. Pragnę podkreślić, że takie dodatkowe okoliczności już nie istnieją pod rządami obecnie obowiązującego rozporządzenia z 30 maja 2003r. Nie ma zatem żadnych dodatkowych przesłanek, które mogłyby ograniczać prawo do wielokrotnego obrotu energią elektryczną wytworzoną w odnawialnych źródłach energii a tym samym zakupu tej energii od pośrednika w celu wypełnienia przedmiotowego obowiązku.

Tomasz Chmal prawnik Kancelarii Prawnej White & Case

Twierdzenie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, że obowiązek zakupu energii pochodzącej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych w 2002 roku był spełniony wyłącznie wtedy, gdy przedsiębiorstwo obrotu zakupiło tę energię bezpośrednio od producentów takiej energii nie znajduje oparcia w przepisach prawa i jest nadinterpretacją. Minister Gospodarki rozporządzeniem z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych (Dz.U. Nr 122, poz. 1336), dalej "Rozporządzenie", nałożył na przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną obowiązek zakupu określonych ilości tzw. zielonej energii. Zgodnie z §1 ust. 1 Rozporządzenia "przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną lub ciepłem jest zobowiązane do zakupu, odpowiednio do zakresu swojej działalności gospodarczej, energii elektrycznej albo ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych". Wiele przedsiębiorstw obrotu spełniło obowiązek, o którym mowa w Rozporządzeniu kupując 2,5% zielonej energii wytworzonej w źródłach niekonwencjonalnych i odnawialnych nie bezpośrednio, lecz pośrednio tj. od innych dostawców. Prezes URE zakwestionował takie działania przedsiębiorstw obrotu i uznał, że "spełnienie obowiązku zakupu ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych polega na zakupie energii bezpośrednio (podkr. Prezesa URE) w tych źródłach". Prezes URE działając na podstawie art. 56 ust. 2 w związku z art. 56 ust. 1 pkt 1a Prawa energetycznego wymierzył tym przedsiębiorcom kary pieniężne za nieprzestrzeganie obowiązku zakupu zielonej energii.

Z takimi rozstrzygnięciami Prezesa URE nie można się zgodzić. Przepisy Rozporządzenia nie wskazywały, iż obowiązek dotyczy zakupu zielonej energii ze źródła "bezpośrednio". Tym samym przedsiębiorstwa obrotu miały prawo przyjąć, że sposób zakupu energii pochodzącej ze źródeł niekonwencjonalych i odnawialnych pozostawiony został ich decyzji. Interpretacja taka była w pełni uzasadniona z kilku powodów. Po pierwsze na przedsiębiorców nałożony został obowiązek, którego zakres nie powinien być domniemywany, lecz powinien być wyrażony w sposób jasny i jednoznaczny. Po drugie energia zielona nie była łatwo dostępna w kraju i przedsiębiorstwa musiały korzystać z ofert innych firm (pośredników). Po trzecie, jeżeli Prezes URE uważał, że należy zawęzić możliwość zakupu energii ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych winien był na to zwrócić uwagę Ministerstwu Gospodarki w trakcie konsultacji prowadzonych przez ten organ przed publikacją i wejściem w życie Rozporządzenia.

Nałożenie kar pieniężnych z tytułu wykonania obowiązku zakupu zielonej energii w sposób odmienny od przyjętej przez Prezesa URE interpretacji budzi zasadnicze wątpliwości natury administracyjno-karnej. Prezes URE nałożył na przedsiębiorstwa energetyczne kary pieniężne a więc uznał, że działania tych przedsiębiorstw były zawinione. Prezes URE nie wziął pod uwagę, że odpowiedzialność administracyjna ma charakter obiektywny a więc, że na Prezesie URE ciążył obowiązek rozważenia, czy przedsiębiorstwa energetyczne uczyniły wszystko, czego można było od nich rozsądnie wymagać, aby nie dopuścić do naruszenia normy prawnej (tak wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 lipca 2002 r. P 12/01, OTK ZU nr 4A/2002 poz.50). Prezes URE pomimo istnienia jasno określonego obowiązku wskazał inne jego rozumienie oraz ukarał przedsiębiorców.

Interpretacje przyjmowane przez Prezesa URE nie powinny zmieniać treści przepisów prawa a przedsiębiorstwa energetyczne, na które nakłada się określone obowiązki nie muszą domyślać się co autor (Rozporządzenia) miał na myśli.

Karolina Siedlik, CMS Cameron McKenna

Wydawane ostatnio przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki decyzje nakładające na przedsiębiorstwa prowadzące działalność w zakresie przesyłu, dystrybucji lub obrotu energią elektryczną kary pieniężnych z tytułu niewywiązania się z ustawowego obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych w razie nabycia takiej energii od pośrednika zamiast bezpośrednio od wytwórcy skłaniają do przeprowadzenia analizy odpowiednich przepisów Prawa energetycznego i aktów wykonawczych do tej ustawy. Analiza ta przeprowadzona zostanie w oparciu o decyzję Prezesa URE z dnia 30 grudnia 2003 r. nakładającą karę pieniężną za niewykonanie w 2002 r. obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych na Zakład Energetyczny Płock S.A., będącą przykładem decyzji, o jakich mowa powyżej.

W uzasadnieniu do powołanej decyzji Prezes URE stwierdził, że przepisy, z których w 2002 r. wynikał obowiązek zakupu przez ZE Płock S.A. odpowiednich ilości energii ze źródeł odnawialnych, a mianowicie art. 9 ust. 3 Prawa energetycznego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r. oraz par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz zakresu tego obowiązku, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2003 r. (dalej: "uchylone rozporządzenie") "wskazywały jednoznacznie", iż spełnienie powyższego obowiązku polega na nabywaniu energii elektrycznej bezpośrednio od wytwórcy. Zdaniem Prezesa URE, w innym wypadku "każdy zakup energii od przedsiębiorstwa zajmującego się obrotem energią, które w kalkulacji cen i stawek zawartych w jego taryfie uwzględniło uzasadnione koszty ponoszone w związku z realizacją obowiązku zakupu energii ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych, byłby zakwalifikowany jako realizacja tego obowiązku, co sprowadziłoby intencję ustawodawcy do absurdu." Podobny pogląd wyrażony został przez Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w uzasadnieniu do wyroku z dnia 24 listopada 2003 r. (XVII Ame 9/03), powołanym w uzasadnieniu decyzji Prezesa URE dotyczącej ZE Płock S.A., a wydanym w wyniku odwołania wniesionego od decyzji Prezesa URE nakładającej karę pieniężną na inne przedsiębiorstwo energetyczne w podobnych okolicznościach. Należy podkreślić, że w uzasadnieniu decyzji dotyczącej ZE Płock S.A. Prezes URE nie zakwestionował okoliczności, iż pośrednik, którym posłużył się ZE Płock S.A. nabył energię elektryczną od wytwórcy eksploatującego źródło odnawialne na rzecz ZE Płock S.A. i wyłącznie w celu jednorazowej odsprzedaży temu podmiotowi.

Biorąc pod uwagę tak stan prawny obowiązujący w 2002 r., jak i przepisy obecnie regulujące obowiązki zakupu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, a mianowicie art. 9a ust. 1 Prawa energetycznego oraz rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 maja 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz energii elektrycznej wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła (dalej: "obecnie obowiązujące rozporządzenie") wydaje się, że przytoczona powyżej interpretacja zastosowana przez Prezesa URE oraz Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie znajduje pełnego oparcia ani w brzmieniu odpowiednich aktów prawnych, ani w celu regulacji. Tak art. 9 ust. 3 Prawa energetycznego w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., jak i obecny art. 9a art. 1 Prawa energetycznego nakładają na niektóre przedsiębiorstwa energetyczne obowiązek zakupu energii elektrycznej "ze źródeł odnawialnych" 1. Sformułowanie to powtarzał par. 1 ust. 1 uchylonego rozporządzenia, odsyła do niego również par. 6 obecnie obowiązującego rozporządzenia2 . W obu wypadkach postanowienia aktu wykonawczego precyzują odpowiedni przepis Prawa energetycznego, odwołując się do energii elektrycznej wytworzonej w źródłach odnawialnych lub pochodzącej z takich źródeł. Interpretacja językowa tych postanowień nie pozwala na wyprowadzenie wniosku, że obowiązek zakupu energii pochodzącej z określonych źródeł jest jednoznaczny z obowiązkiem bezpośredniego zakupu takiej energii od jej wytwórców. Tezę, że obowiązek zakupu energii ze źródeł odnawialnych może zostać wykonany w inny sposób wspiera w szczególności par. 8 ust. 2 obecnie obowiązującego rozporządzenia, w którym ustawodawca wyraźnie wyodrębnia trzy równoważne sposoby nabywania takiej energii. Za koszty uzasadnione jej zakupu uznaje się bowiem, obok kosztów nabycia bezpośrednio od wytwarzającego, nabycie na pozagiełdowym rynku konkurencyjnym lub na giełdzie energii, co potwierdza możliwość zakupu od pośrednika działającego na takim rynku lub giełdzie.

Analizowane postanowienia Prawa energetycznego i aktów wykonawczych niewątpliwie natomiast służyć mają rozwojowi energetyki odnawialnej poprzez zapewnienie określonego udziału energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych w łącznej ilości energii elektrycznej wytwarzanej w krajowym systemie elektroenergetycznym. Biorąc pod uwagę powyższy cel, należy zgodzić się z wyrażonym przez Prezesa URE oraz Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów poglądem, że obowiązek zakupu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych nie będzie spełniony w przypadku wielokrotnej odsprzedaży tych samych ilości takiej energii pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi, nawet jeżeli teza ta nie wynika wprost z rozważanych przepisów. Jeżeli zatem pośrednik, którym posłużył się ZE Płock S.A., będący przedsiębiorstwem obrotu, które również podlega obowiązkowi zakupu energii odnawialnej zakupił wymagane ilości takiej energii niezależnie od ilości zakupionych na rzecz ZE Płock S.A. i odsprzedanych temu podmiotowi (uzasadnienie do omawianej decyzji Prezesa URE nie zawiera wyjaśnień co do tego, czy powyższa okoliczność była przez Prezesa URE badana), skutek regulacji art. 9 ust. 3 (9a ust. 1) Prawa energetycznego został osiągnięty. W takiej sytuacji należałoby uznać, że oba podmioty wypełniły swoje obowiązki, i że ZE Płock S.A. niesłusznie obciążony został karą pieniężną.

Kontrola wykonywania przez przedsiębiorstwa energetyczne obowiązków zakupu energii ze źródeł odnawialnych byłaby znacznie mniej skomplikowana, gdyby ustawodawca wprowadził certyfikację takiej energii oraz uregulował rozważaną kwestię w Prawie energetycznym i rozporządzeniu w sposób nie pozostawiający miejsca na wątpliwości interpretacyjne. Być może wnoszone przez przedsiębiorstwa energetyczne odwołania od decyzji Prezesa URE nakładających kary pieniężne za niewykonanie powyższych obowiązków w przypadkach takich, jak sytuacja ZE Płock S.A. wpłyną na kształt nowego rozporządzenia wykonawczego do art. 9a Prawa energetycznego, jakie Minister Gospodarki i Pracy (wobec tego, że obecne rozporządzenie przestanie obowiązywać 1 stycznia 2005 r.) powinien wydać przed końcem bieżącego roku.

Prawo...

1Art. 9 ust. 3 Prawa energetycznego w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r.: "Minister właściwy do spraw gospodarki, w drodze rozporządzenia, nałoży na przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem lub przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej lub ciepła obowiązek zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych (...). Art. 9a ust. 1 Prawa energetycznego: "Przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną są obowiązane do zakupu, w zakresie określonym w rozporządzeniu wydanym na podstawie ust. 4, wytwarzanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii przyłączonych do sieci oraz jej odsprzedaży bezpośrednio lub pośrednio odbiorcom dokonującym zakupu energii elektrycznej na własne potrzeby."

2 Par. 1 ust. 1 uchylonego rozporządzenia: "Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną lub ciepłem jest obowiązane do zakupu, odpowiednio do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, energii elektrycznej albo ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych przyłączonych do wspólnej sieci (...), w szczególności energii elektrycznej albo ciepła pochodzących z (...)". Par 6 obecnie obowiązującego rozporządzenia: "Obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy, uznaje się za spełniony, jeżeli udział ilościowy zakupionej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii lub wytworzonej we własnych odnawialnych źródłach energii i sprzedanej odbiorcom dokonującym zakupu energii elektrycznej na własne potrzeby, w wykonanej całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez dane przedsiębiorstwo energetyczne tym odbiorcom, wynosi nie mniej niż: (.)".

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Created by Paweł Premicz 2000-2006 KVM