Menu:

| NOWOŚCI | O NAS | NASZA OFERTA | W MEDIACH | DOWNLOAD | KATALOG FIRM | FAQ | RÓŻNE

| ARTYKUŁY | PORADNIK | EKONOMIA | TECHNIKA | EKOLOGIA | PRAWO | FARMY WIATROWE | GALERIE

W dziale...


Zapisz się...

Jesli chcesz być informowany o nowosciach z zakresu elektrowni wiatrowych i aktualizacjach serwisu wpisz swój adres e-mail.
Zapisz Usuń

Adresy będa wykorzystane tylko przez serwis "Elektrownie-wiatrowe" i nie będą udostępniane do innych celów.

Europejska Dyrektywa o energii odnawialnej

 

Prawie cztery lata po wysunięciu pierwszej propozycji przez Komisję Europejską, unijna Dyrektywa o Energii Elektrycznej z Odnawialnych Źródeł Energii ostatecznie staje się obowiązującym prawem. Niniejszy tekst stanowi streszczenie najważniejszych postanowień.

Tło

Wśród argumentów przemawiających za zwiększeniem udziału odnawialnej energii wymienionych w preambule Dyrektywy znajdują się między innymi: udział w ochronie środowiska, nieograniczoność zasobów, nowe miejsca pracy oraz bezpieczeństwo energetyczne. Pomimo idei Parlamentu Europejskiego, by wyznaczyć wiążące cele udziału odnawialnej energii w bilansie energetycznym kraju, kompromis zawarty pomiędzy Parlamentem i Radą, reprezentującą rządy krajów członkowskich, wspomina tylko o celach "wskaznikowych". W związku z różnymi systemami implementacji i wspierania w różnych krajach, Dyrektywa zakłada co najmniej czteroletni okres studyjny zanim zostanie podjęta próba harmonizacji systemu. Po okresie studyjnym ma nastąpić siedmioletni okres przejściowy, co oznacza, iż obecne systemy będą funkcjonować jeszcze przez co najmniej 11 lat.

Paragraf 1: Cel

Celem Dyrektywy jest "promowanie wzrostu udziału zródeł odnawialnych w produkcji energii elektrycznej na rynku wewnętrznym oraz stworzenie podstawy dla przyszłego programu ramowego Wspólnoty".

Paragraf 3: Narodowe cele wskaznikowe

1. Od krajów członkowskich oczekuje się podjęcia stosownych kroków w celu zwiększenia popytu na energię elektryczną pochodzącą ze zródeł odnawialnych stosownie do narodowych celów wskaznikowych zawartych w załączniku (patrz tabela).

2. Nie pózniej niż rok po wejściu Dyrektywy w życie, oraz co pięć lat po tej dacie, kraje członkowskie opublikują raport wyznaczający narodowe cele wskaznikowe zużycia energii elektrycznej pochodzącej ze zródeł odnawialnych wyrażone za pomocą ułamka całkowitego zużycia energii elektrycznej na okres przyszłych dziesięciu lat. Raport musi również zawierać opis podjętych lub planowanych kroków mających na celu osiągnięcie wyznaczonych celów wskaznikowych. Aby ustalić te cele na rok 2010, kraje członkowskie powinny:

- wziąć pod uwagę wartości podane w tabeli
- upewnić się, czy cele są zgodne z wszelkimi zobowiązaniami danego kraju wynikającymi z porozumienia z Kioto dotyczącego zmiany klimatu

3. Kraje członkowskie zobowiązane są opublikować raport dotyczący osiągnięcia narodowych celów wskaznikowych. Po raz pierwszy raport taki będzie opublikowany dwa lata po wejściu Dyrektywy w życie, i od tej chwili będzie publikowany co dwa lata.

4. Na podstawie raportów krajów członkowskich Komisja oceni w jakim stopniu:

- kraje członkowskie dokonały postępu w osiąganiu narodowych celów wskaznikowych
- narodowe cele wskaznikowe są zgodne z globalnym celem Wspólnoty wynoszącym 12% energii brutto i 22.1% energii elektrycznej pochodzącej ze zródeł odnawialnych w roku 2010

Komisja opublikuje swoje wnioski w raporcie, po raz pierwszy nie pózniej niż trzy lata od wejścia Dyrektywy w życie, i od tej chwili będzie je publikować co dwa lata. Do raportu będą dołączone odpowiednie propozycje dla Parlamentu Europejskiego i Rady. W przypadku, gdy w raporcie zostanie stwierdzone, iż narodowe cele wskaznikowe nie sprzyjają osiągnięciu celów wyznaczonych w Dyrektywie, wówczas możliwe będzie wprowadzenie celów obligatoryjnych.

Narodowe cele wskaznikowe dla energii odnawialnej w roku 2010

Narodowe cele wskaznikowe dla energii odnawialnej w roku 2010

 

Produkcja (TWh) w 1997

Produkcja (%) w 1997

Cel (%) w 2010

Belgia

0,86

1,1

6,0

Dania

3,21

8,7

29,0

Niemcy

24,91

4,5

12,5

Grecja

3,94

8,6

20,1

Hiszpania

37,15

19,9

29,4

Francja

66,00

15,0

21,0

Irlandia

0,84

3,6

13,2

Włochy

46,46

16,0

25,0

Luxemburg

0,14

2,1

5,7

Holandia

3,45

3,5

9,0

Austria

39,05

70,0

78,1

Portugalia

14,30

38,5

39,0

Finlandia

19,03

24,7

31,5

Szwecja

72,03

49,1

60,0

Zjednoczone Królestwo

7,04

1,7

10,0

Razem we Wspólnocie Europejskiej

338,41

13,9

22,0

 

Paragraf 4: Systemy wspierania

1. Komisja oceni stosowanie mechanizmów stosowanych przez kraje członkowskie, zgodnie z którymi wytwórca energii elektrycznej otrzymuje pośrednie lub bezpośrednie wsparcie na podstawie przepisów określonych przez odpowiednie władze, a których stosowanie mogłoby przynieść efekt ograniczenia handlu.

2. Nie pózniej niż cztery lata po wejściu Dyrektywy w życie, Komisja przedstawi udokumentowany raport dotyczący doświadczeń wynikających z równoległego stosowania różnych mechanizmów. Raport oceni powodzenie, w tym opłacalność, systemów wspierających i promujących wykorzystanie energii elektrycznej pochodzącej ze zródeł odnawialnych zgodnie z narodowymi celami wskaznikowymi. Jeśli to będzie konieczne, raport będzie zawierał propozycję dla Wspólnoty dotyczącą utworzenia ramowego programu systemów wspierania energii elektrycznej pochodzącej ze zródeł odnawialnych.

Wszelkie propozycje programu ramowego powinny:

a) przyczyniać się do osiągnięcia narodowych celów wskaznikowych
b) być zgodne z zasadami wewnętrznego rynku energii elektrycznej
c) brać pod uwagę charakterystykę różnych zródeł energii odnawialnej, technologie i zróżnicowanie geograficzne
d) promować efektywne wykorzystanie odnawialnych zródeł energii, oraz być maksymalnie nieskomplikowane oraz jednocześnie wydajne, szczególnie pod względem ekonomicznym
e) zawierać okresy przejściowe dla narodowych systemów wspierania, wynoszące co najmniej siedem lat, oraz podtrzymywać motywację inwestorów

Paragraf 5: Certyfikaty pochodzenia

1. Nie pózniej niż dwa lata po wejściu Dyrektywy w życie kraje członkowskie powinny zapewnić możliwość poświadczenia pochodzenia energii elektrycznej wyprodukowanej przez zródła odnawialne przez jedno bądz kilka niezależnych ciał nadzorczych.

2. Certyfikat pochodzenia powinien:

- wyszczególniać zródło, w którym energia została wyprodukowana, a w przypadku instalacji hydroelektrycznych podawać pojemność

- umożliwić producentom wykazanie, że energia przez nich sprzedawana pochodzi ze zródeł określonych przez niniejszą Dyrektywę

3. Kraje członkowskie bądz kompetentne organizacje wdrożą odpowiednie mechanizmy zapewniające poprawność i wiarygodność certyfikatów pochodzenia. Certyfikaty te powinny być wzajemnie uznawane w krajach członkowskich. W przypadku odmowy uznania certyfikatu pochodzenia, Komisja może zmusić stronę odmawiającą do uznania spornego certyfikatu. Komisja może również zaproponować wprowadzenie wspólnych zasad dotyczących certyfikatów pochodzenia.

4. Preambuła do Dyrektywy jasno stwierdza, iż certyfikat pochodzenia nie jest tożsamy ze "zbywalnym zielonym certyfikatem"

Paragraf 6: Procedury administracyjne.

1. Kraje członkowskie powinny dokonać oceny istniejących prawnych i legislacyjnych schematów dotyczących pozwoleń na uruchamianie systemów produkujących energię odnawialną w celu:

- zredukowania barier prawnych i pozaprawnych
- utworzenia i efektywnego wdrożenia procedur administracyjnych
- zapewnienia obiektywności, jasności i braku dyskryminacji w stosowanych regułach

2. Nie pózniej niż dwa lata po wejściu Dyrektywy w życie kraje członkowskie powinny opublikować raport dotyczący wspomnianej oceny, wyszczególniający postępy dotyczące:

- koordynacji pomiędzy rożnymi organami administracji w odniesieniu do wyznaczonych terminów, przyjmowania i traktowania wniosków o pozwolenie na działalność,
- przygotowania ewentualnych wytycznych usprawniających system, oraz wykonalności procedur szybkiego planowania dla producentów odnawialnej energii elektrycznej
- wyznaczania władz pełniących funkcję mediatora w sporach

3. Komisja oceni i opublikuje najlepsze schematy.

Paragraf 7: Zagadnienia związane z siecią elektroenergetyczną

1. Kraje członkowskie podejmą wszelkie konieczne kroki dążące do zagwarantowania przez operatorów systemu elektroenergetycznego transmisji i dystrybucji odnawialnej energii elektrycznej, bez szkody dla utrzymania bezpieczeństwa i sprawności sieci. Mogą również zastosować zasadę priorytetu w dostępie do sieci dla zródeł odnawialnych. Przy rozbudowie urządzeń wytwarzających prąd operator systemu przesyłowego zobowiązany jest do priorytetowego traktowania zródeł odnawialnych, o ile umożliwia to krajowy system elektroenergetyczny.

2. Kraje członkowskie wprowadzą schemat prawny lub wymogą na operatorach systemu przesyłowo - dystrybucyjnego ustanowienie i opublikowanie standardowych wymagań dotyczących ponoszenia kosztów przyłączy technicznych, takich jak przyłącza sieciowe i izolacje. Zasady te będą oparte na obiektywnych, przejrzystych i zapobiegających dyskryminacji kryteriach, zwracających szczególną uwagę na wszelkie koszta i zyski wynikające z przyłączania wytwórców odnawialnej energii do sieci. Kraje członkowskie mogą zobowiązać operatorów systemu przesyłowo - dystrybucyjnego do poniesienia kosztów przyłączenia w całości lub części, , jeśli zajdzie taka potrzeba. Podobny schemat lub wymagania stosować się będą do podziału opłat przyłączeniowych dla producentów.

3. Operatorzy systemu zobowiązani są do przedstawienia wyczerpującej i szczegółowej analizy kosztów przyłączenia każdemu nowemu producentowi zgłaszającemu wniosek o podłączenie. Kraje członkowskie mogą w takim wypadku upoważnić producentów energii odnawialnej do rozpisania przetargu na prace przyłączeniowe.

4. Kraje członkowskie powinny zapobiec dyskryminacji odnawialnej energii elektrycznej poprzez stawki transmisyjne i dystrybucyjne, szczególnie w odniesieniu do regionów peryferyjnych takich jak wyspy czy obszary niezamieszkałe. W razie potrzeby kraje członkowskie powinny wprowadzić schemat prawny lub wymóc na operatorach systemu przesyłowo - dystrybucyjnego stosowanie stawek odzwierciedlających rzeczywiste poniesione koszty przyłączenia zródła odnawialnego do sieci, takie jak na przykład wynikające z bezpośredniego użycia sieci niskiego napięcia.

Paragraf 8: Raport podsumowujący

Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie raport dotyczący implementacji Dyrektywy nie pózniej niż w roku 2005, oraz będzie przedstawiać kolejne raporty co pięć lat.

Raport taki powinien:

- opisywać postępy w odzwierciedlaniu kosztów zewnętrznych energii elektrycznej pochodzącej ze zródeł odnawialnych oraz efekty dotacji przydzielonych na produkcję tejże energii

- brać pod uwagę prawdopodobieństwo spełnienia przez kraje członkowskie narodowych i unijnych celów dla odnawialnych zródeł energii oraz istnienie dyskryminacji pomiędzy poszczególnymi zródłami energii.

W razie potrzeby Komisja może wraz z raportem wysunąć propozycje dla Parlamentu Europejskiego i Rady.

Paragraf 9: Okres przejściowy

Kraje członkowskie powinny wprowadzić rozwiązania administracyjne i prawne zgodne z niniejszą Dyrektywą nie pózniej niż dwa lata od daty jej wejścia w życie.

Definicje

"Odnawialne zródła energii" oznaczają energię wiatru, słońca, geotermalną, fal morskich, pływów morskich, gazów pochodzących z wysypisk śmieci, gazów pochodzących z oczyszczalni ścieków oraz biogazu. Nie obejmują energii wytwarzanej z nie posegregowanych odpadów komunalnych.

 

pełna wersja Dyrektywy (propozycja) [dyrektywa.pdf ] - jęz. polski

pełna wersja Dyrektywy (końcowa) [dyrektywa ang.pdf ] - jęz. angielski

Strona główna | Oferta | Media | Katalog firm | Artykuły | Poradnik | Technika | Ekonomia | Ekologia | Prawo | Farmy | Galerie

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Created by Paweł Premicz 2000-2006 KVM